⌂Ana Sayfa ☾Günlük Ayet ☾Cüzler
21
SURE

Enbiya Suresi

Süleymaniye Vakfı • Süleymaniye Vakfı Meali
← Önceki Sure Sonraki Sure →
⌄
⌄
00:00 / 00:00
1
İnsanların hesap verme zamanı yaklaştı. Oysa onlar gaflet içinde yüz çevirmektedirler.
2
Onlara Rablerinden[1] yeni bir bilgi gelmeye görsün, hemen onu eğlenerek dinlerler.
3
Eğlenmeyi içten içe yaparlar. Yanlışa dalan bu kimseler aralarında gizlice fısıldaşarak derler ki "Bu da sizin gibi bir insandan başka nedir ki? Göz göre göre sihire mi[1] geliyorsunuz?"
4
(Elçi) Der ki "Rabbim[1] göklerde ve yerde söylenen her sözü bilir. Dinleyen ve bilen O'dur."
5
Aslında onlar şöyle derler: "Bunlar karma karışık hayallerdir. Hayır, bu adam Allah'a iftira ediyor. Belki de şairdir. Eğer elçi ise bize bir belge (mucize) getirsin[1]; öncekilere gönderilen belgelerden olsun."
6
Onlardan önce etkisizleştirdiğimiz kentlerden hiçbiri inanmamıştı; bunlar mı inanacaklar[1]?
7
Senden önce gönderdiğimiz elçiler sadece vahyettiğimiz erkeklerdi. Bilmiyorsanız o Zikri bilenlere[1] sorun.
8
Onları yemek yemeyen bedenler yapmadık; ölümsüz de değillerdi.
9
Sonunda onlara verdiğimiz sözü tuttuk; onları ve kurtulmasını tercih ettiklerimizi kurtardık. Aşırı gidenleri de etkisizleştirdik.
10
Size de bir Kitap indirdik; ihtiyaç duyduğunuz bilgiler ondadır. Aklınızı kullanmaz mısınız?
11
Yanlışlar içinde olan nice kentleri kırıp geçirdik de yerlerine başka topluluklar oluşturduk.
12
Baskınımızı anlayınca hemen oradan kaçarlardı.
13
"Kaçmayın! Şımartıldığınız şeylere ve evlerinize dönün; belki size bir şey sorulur[1]."
14
"Eyvah, çekeceğimiz var. Çünkü yanlış yaptık" dediler.
15
Onları biçilmiş ot gibi, sönmüş ateş gibi yapıncaya kadar yakınmaları kesilmedi.
16
Halbuki gökleri, yeri ve ikisinin arasındakileri boşuna[1] yaratmadık.
17
Kendimize eğlence arasaydık onu kendi katımızda oluştururduk. Yapsak böyle yapardık.
18
Yok, bu gerçeği (hakkı) o uydurmanın (batılın) tepesine indiririz de onun beynini dağıtır; o da beklenmedik bir şekilde yıkılıp gider. Yaptığınız nitelemelerden dolayı çekeceğiniz var!
19
Göklerde ve yerde kim varsa hepsi O'nundur. O'nun katındakiler O'na kulluğu büyütmezler. Kulluktan usanmazlar da.
20
Gece gündüz, aralıksız O'na ibadet ederler.
21
"Yoksa yerden ilahlar edindiler de ölüleri onlar mı diriltecek?"
22
Göklerde ve yerde Allah'tan başka ilahlar olsaydı, ikisi de bozulurdu. Bütün yönetimin (arşın) Sahibi[1] olan Allah, onların nitelemelerinden uzaktır.
23
Allah'a ne yaptığı sorulamaz, ama onlara sorulacaktır.
24
Yine de Allah'tan önce bir takım ilahlara mı tutundular? De ki "Delilinizi getirin. Benimle birlikte olanların Kitabı budur. Bu, benden öncekilerin de kitabıdır." Onların çoğu, bu gerçeği bilmez de onun için yüz çevirirler.
25
Senden önce gönderdiğimiz her elçiye mutlaka şunu bildirmişizdir: "Benden başka ilah yoktur, kulluğu bana yapın."
26
"Rahman evlat edindi" dediler. Allah'ın onunla ilgisi olmaz. Evlat dedikleri kişiler ikram görmüş kullardır.
27
İlk sözü onlar[1] söyleyemezler. Onlar, Allah'ın emriyle iş yaparlar.
28
Yaptıklarını da geriye bıraktıklarını da O bilir. O'nun razı olduğu kişiden başkası lehine destek veremezler[1]. Onlar Allah korkusundan titrerler.
29
Onlardan kim: "Allah ile sizin aranızda ilah benim" derse onu Cehennem'le cezalandırırız. Yanlış yapanları işte böyle cezalandırırız.
30
Kafirlerin görmeleri gerekmez mi gökler ve yer bütün halinde iken patlattık[1] ve her canlı şeyi sudan yarattık; hala inanmayacaklar mı?
31
Onları çok sarsmasın diye yerin içinde sabitleyen (oturaklı) dağlar oluşturduk. Hedefledikleri yere ulaşsınlar diye de derin vadiler, yollar oluşturduk.
32
Gökyüzünü de korunmuş bir tavan yaptık. Ama onlar göğün göstergelerinden (ayetlerinden) yüz çeviriyorlar.
33
Geceyi, gündüzü, güneşi ve ayı yaratan O'dur. Her biri bir yörüngede yüzmektedirler[1].
34
Senden öncekilerden hiç bir insanı ölümsüz yapmadık. Sen ölsen onlar ölümsüzleşecekler mi?
35
Her canlı ölümü tadacaktır. Kötüyle de iyiyle de sizi yıpratıcı bir imtihandan geçiririz. Huzurumuza çıkarılacaksınız.
36
O kafirler seni gördüklerinde sadece hafife alır, " İlahlarınıza dil uzatan bu mu?" derler. Onlar, Rahman'ın kitabını görmezlikten gelen kimselerdir1.
37
İnsan aceleci bir yapıda yaratılmıştır. Siz acele etmeyin; size ayetlerimi göstereceğim[1].
38
"Şu sözü verilen gün ne zamanmış?" derler. Doğruysanız, söyleyin.
39
Ayeti görmezlikten gelenler (kafirler) ne yüzlerinden ne de sırtlarından o ateşi uzaklaştıramayacakları ve yardım da göremeyecekleri o zamanı keşke bilselerdi.
40
Aslında o gün onlara ansızın gelecek ve onları şaşırtacaktır. Artık onu ne geri çevirebilecekler ne de kendilerine göz açtırılacaktır.
41
Senden önce gelen elçiler de böyle hafife alınmışlardı. Hafife aldıkları azap, o elçilerle eğlenenlerin başına geldi.
42
De ki "Gece-gündüz, sizi Rahmana karşı kim koruyabilir?" Aslında onlar, Rablerinin kitabından yüz çevirmektedirler.
43
Yoksa onları bize karşı koruyacak ilahları mı var? Onların ilahları, ne kendi şahıslarına fayda sağlayabilecek durumdadırlar ne de bizden yakınlık görebilirler.
44
Halbuki hayatlarını sürdürebilsinler diye onların da babalarının da geçimini sağlayan biziz. Görmüyorlar mı ki yurtlarını çevresinden sürekli daraltıyoruz[1]. Bunlar mı bize galip gelecekler?
45
De ki "Ben sizi sadece vahiyle uyarıyorum. Ama sağırlar uyarıldıkları sırada yapılan çağrıyı işitmezler."
46
Rabbinin en ufak azabına bile çarpılsalar hemen şunu derler: "Yazıklar olsun bize! Biz yanlışlar içindeyiz."
47
(Mezardan) kalkış günü tam doğru teraziler kurarız; kimse bir haksızlığa uğratılmaz. Bir hardal danesi ağırlığında bile olsa terazilere koyarız. Biz hesap görmeye yeteriz.
48
Musa ile Harun'a o Furkanı[1], çekinerek korunanlar için bir ışık ve doğru bilgi kaynağı olsun diye verdik.
49
Onlar, Rablerinin korkusunu içlerinde[1] hisseden ve kıyamet saatinden dolayı da ürperen kimselerdir.
50
Bu Kur'an bereketli[1] doğru bilgidir; onu Biz indirdik . Şimdi siz bunu inkar mı ediyorsunuz?
51
Daha önce de İbrahim'e olgunluk vermiştik. Biz ondaki olgunluğu biliriz.
52
Bir gün babasına ve halkına şöyle demişti: "Sizin şu karşılarında saygıyla durduğunuz heykeller nedir?"
53
Dediler ki "Biz bildik bileli atalarımız onlara kulluk ederler."
54
Dedi ki "Siz de sizin atalarınız da gerçekten açık bir sapkınlık içindesiniz."
55
Dediler ki "Sen ciddi misin yoksa bizimle eğleniyor musun?"
56
İbrahim: "Hayır" dedi. "Sizin Sahibiniz[1] göklerin ve yerin Sahibidir, onları yaratandır. Ben buna şahitlik ederim.
57
Vallahi sizler çekilip gittikten sonra putlarınızdan kurtulacağım[1] bir oyun oynayacağım."
58
Sonra onları param parça etti. Belki başvururlar diye büyük olanına dokunmadı.
59
"Bunu ilahlarımıza kim yaptı?" dediler; "O gerçekten yanlış yapanın (zalimin) tekidir."
60
(Bazıları:) "Bir delikanlının onları diline doladığını duyduk, dediler. Adına İbrahim diyorlar."
61
Diğerleri: "Getirin onu halkın önüne; belki bir gören olmuştur" diye karşılık verdi.
62
(İbrahim getirilince) "Bunu ilahlarımıza sen mi yaptın, İbrahim?" dediler.
63
"Belki büyükleri, şu yapmıştır. Konuşabiliyorlarsa parçalanmış olanlara sorun!" dedi.
64
Bunun üzerine kendilerine geldiler de "Biz, gerçekten yanlış yoldayız[1]" dediler.
65
Sonra başları önlerine eğildi de dediler ki "Sen de biliyorsun ki bunlar konuşmazlar."
66
(İbrahim:) "Yani size faydası olmayan, zararı da olmayan şeyleri Allah'a tercih ederek onlara kulluk mu ediyorsunuz?" dedi.
67
Size de Allah'a tercih ederek kulluk ettiğiniz şeylere de yazıklar olsun. Hala aklınızı kullanmayacak mısınız?"
68
Dediler ki "Bir şey yapacaksanız, yakın şunu! Yakın da ilahlarınıza destek verin."
69
(Onu ateşe attılar.) "Ey ateş! İbrahim için serinliğe ve güvene dönüş" dedik.
70
Bu yöntemle İbrahim'den kurtulmak istediler. Biz de onları en büyük zarara soktuk.
71
Hem İbrahim'i hem de Lut'u alemler için bereketli[1] kıldığımız o yere getirip kurtardık. 1
72
İbrahim'e ayrıca[1] İshak'ı ve Yakup'u da verdik; hepsini de iyi kimseler yaptık.
73
Onları, emrimize uygun olarak yol gösteren önderler yaptık. Hayırlı işler yapmalarını, namazı tam kılmalarını ve zekat vermelerini vahyetmiştik. Onlar yalnız bize kulluk ederlerdi.
74
Lut'a da hikmet[1] ve ilim verdik. Onu, pis işler yapan o kentten kurtardık; onlar bozgunculuk yapan ve yoldan çıkmış bir topluluktu.
75
Onu ikramımızla kuşattık. Çünkü o iyi kimselerdendi.
76
Daha önce Nuh da yalvarıp yakarınca isteğini olumlu karşılamış, hem onu hem de ailesini o büyük sıkıntıdan kurtarmıştık.
77
Ayetlerimiz karşısında yalan yanlış şeylere sarılan o topluluktan dolayı Nuh'a yardım etmiştik. Onlar kötü bir topluluğa dönüşmüşlerdi. Biz de hepsini boğduk.
78
Davut ile Süleyman da bir gün bir ekin tarlası ile ilgili karar veriyorlardı. Bir topluluğun davarları orada yayılmışlardı. Biz de onların kararlarının şahidi idik.
79
İkisine de ilim ve hikmet verdiğimiz halde doğru kararı Süleyman'ın bulmasını sağlamıştık. Dağları ve kuşları da Davut'un emrine vermiştik; onunla birlikte ibadet (tesbih ederlerdi)[1]. Bunları yapan Bizdik.
80
Sizi darbelere karşı korusun diye zırhlı elbise yapma sanatını da Davud'a öğretmiştik. Artık görevlerinizi yerine getirirsiniz, değil mi[1]?
81
Süleyman'ın emrine de o şiddetli rüzgarı verdik[1]. Bereketli kıldığımız toprağa onun emri ile eserdi. Biz her şeyi biliriz.
82
Dalgıçlık yapan ve daha başka işler gören şeytanları da onun emrine verdik. Onları gözetim altında tutuyorduk.
83
Eyüp ise bir gün Rabbine şöyle seslenmişti: "Ben iyice daraldım. En iyi ikramı sen yaparsın
84
Ona olumlu cevap verip ondaki sıkıntıyı gidermiştik. Katımızdan bir ikram ve kulluk edenler için bir ders olsun diye de ona, hem ailesini hem de bir o kadarını daha vermiştik.
85
İsmail, İdris ve Zülkifl'e gelince, hepsi de sabırlı kimselerdendi.
86
Onları ikramımızla kuşattık; çünkü onlar iyilerdendi.
87
Balığın esiri (Yunus) hayatı kendine dar etmeyeceğimizi sanarak bir gün kızgın bir şekilde çekip gitmişti. Ama daha sonra balığın karanlıkları[1] içinde seslenmiş: "Senden başka ilah yoktur. Senin eksiğin de yoktur; ben yanlış yaptım" demişti.
88
Ona da olumlu cevap verdik ve üzüntüsünden kurtardık. İnanıp güvenenleri işte böyle kurtarırız.
89
Zekeriya da Rabbine bir gün şöyle seslenmişti: "Rabbim! En iyi varis sensin ama beni tek başıma bırakma."
90
Ona da olumlu karşılık verdik de eşini doğum yapabilecek hale getirerek Yahya'yı bağışladık. Onlar hayırlarda yarışır ve korku içinde umutla bize yakarırlardı. Onlar bize karşı saygılı kimselerdi.
91
Namusunu korumuş olan kadının; Meryem'in içine de ruhumuzdan üflemiş, onu ve oğlunu bütün çağdaşlarına bir belge yapmıştık.
92
İşte bu, sizin katılacağınız toplumdur[1]; tek bir toplum. Ben de Rabbinizim[2]; bana kulluk edin.
93
Ama din işlerini aralarında bölük bölük ettiler; hepsi bize döneceklerdir.
94
Her kim inanarak iyi işler yaparsa çalışması görmezlikten gelinmez. Biz onu yazarız.
95
Etkisizleştirdiğimiz bir kentin halkı mahrum kalır, eski hallerine dönemezler.
96
(Onlardaki bu durum Kıyamet günü) Yecuc ile Mecuc'un[1](kabirleri) açılıncaya kadar sürer. O zaman her bir tümsekten[2] çıkar, hızla giderler.
97
Artık gerçek tehdidin (cehennemin) vakti yaklaşmıştır. Birde bakarsın ki bu kafirlerin gözleri fal taşı gibi açılmış "Yazık oldu bize, bunu hesaba katmamıştık, aslında yanlış yapıyorduk" diyorlar.
98
Hem siz, hem de Allah ile aranıza koyarak kulluk ettikleriniz cehennem odunudur. Siz oraya gireceksiniz.
99
Bunlar ilah olsalardı oraya girmezlerdi. Hepsi orada, ölümsüzleşeceklerdir.
100
Yapacakları tek şey, cehennemde inim inim inlemektir. Orada kimseyi dinleyemeyeceklerdir.
101
Yaptıklarının en güzeli ile karşılanma sözü verilenler[1] ise cehennemden uzak tutulacaklardır.
102
Cehennemin hışırtısını bile duymayacak, onlar da canlarının çektiği nimetler içinde ölümsüzleşeceklerdir.
103
O en büyük korku bile onları üzmeyecek: onları Melekler karşılayarak "İşte size söz verilen gün bugündür" diyeceklerdir.
104
Bunu, göğü yazı tomarı dürer gibi düreceğimiz gün yapacağız. Yaratılışı da ilk başlattığımız hale çevireceğiz. Bu bizim sözümüzdür, onu mutlaka yapacağız.
105
O zikirden (levh-i mahfuzdan) sonra bütün kitaplara[1] da şunu yazdık: "Yeryüzü iyi kullarıma kalacaktır."
106
İşte bu söz, kulluk edenler topluluğu için gerçek bir tebliğdir.
107
Seni elçi olarak göndermemiz çağdaşların için ve daha sonrakiler için bir ikramdır.
108
De ki "Bana, sizin ilahınızın tek bir ilah olduğu vahyolunmaktadır. Artık O'na teslim olursunuz değil mi?"
109
Yüz çevirirlerse de ki "Her şeyi size olduğu gibi bildirdim. Tehdit edildiğiniz şey yakın mıdır yoksa uzak mıdır, onu ben bilmem.
110
Allah açık olan sözü bildiği gibi gizlediğinizi de bilir.
111
Bilemem, belki de o, (yani tehdit edildiğiniz cezanın geciktirilmesi) sizin için bir imtihandır."
112
(Elçi) Dedi ki "Rabbim! Sen doğru olan kararını ver. Onların[1] nitelemelerine karşı yardımına sığınılacak olan, sadece iyiliği sonsuz olan Rabbimizdir."